26 Eylül 2015 Cumartesi

Affan dedeye para saydım sattı bana çocukluğumu!




Bayram günü!


Ayrı bir mutluluk kaplardı içimi, bir zamanlar tabi. Hani böyle dili, dini, ırkı tanımadığım zamanlar, hiçbir şeyin umrumda olmadığı zamanlar.

Çocukluğumun zamanları...

Bayram günü aile büyükleri ziyaret edilir, elleri öpülür, kolonyalar şekerler havalarda uçuşur; şekerleri çikolataları gören çocukların gözleri faltaşı gibi açılır, kız çocukları çantalarına erkek çocukları ceplerine doldururlar o değerli ziynetlerini, hele bir de şekerin yanında harçlık verilirse tam bir bayram olur onlar için.

Bugün yine bir bayram günü, hatta bir kurban bayramının üçüncü günü. Çantamdan ayıkladıgım şekerleri görünce çocukluğum geldi aklıma bir de su gibi geçen zaman.


Çocukken bayramlar daha mı güzeldi yoksa biz mi daha masumduk bilmiyorum.
Ama büyüdükçe hayatın daha yavan olduğunu anlıyorum.

Belki de bayram çocuklar için özeldir;

bayram, çocuk sevindirmek demektir.

Çocuklar da özeldir en az bayramlar kadar.


Geçen zamana karşı bayram heyecanınızın tükenmemesi dileğiyle!.. :)


Bu anlamlı konuyu şiirsiz bırakmamak lazımdı ben de bir nefes huzur bıraktım size Cahit Sıtkı Tarancı'dan...
İşte 'Çocukluk'

Affan Dede'ye para saydım,
Sattı bana çocukluğumu.
Artık ne yaşım var, ne adım;
Bilmiyorum kim olduğumu.
Hiçbir şey sorulmasın benden;
Haberim yok olan bitenden.

Bu bahar havası, bu bahçe;
Havuzda su şırıl şırıldır.
Uçurtmam bulutlardan yüce,
Zıpzıplarım pırıl pırıldır.
Ne güzel dönüyor çemberim;
Hiç bitmese horoz şekerim!

0 yorum:

Yorum Gönder

paylaşım